Ontdek de gebruikte technieken

Over het atelier

Uit films, literatuur en de beeldende canon verzamelt hij beelden die schoonheid symboliseerden, die er voor doorgaan of intussen als kitsch bekeken worden. Die verwerkt hij tot collages en schilderijen. Zijn werk kenmerkt zich door enkele motieven. Zo keren symbolen voor vergankelijkheid terug. Bloemen, helden en dieren duiken steeds weer op. Ook het lichaam is vaak aanwezig, als brug tussen de kunstgeschiedenis en de hedendaagse gekapitaliseerde schoonheden.

Deze iconen worden ontwricht. Ze verliezen hun gangbare betekenis en worden losgekoppeld. Ze refereren niet langer als voorheen. Ze ontketenen een spel, één dat tegelijk verhult en verbergt, oude symbolen; bevreemdend of nieuw maakt. Materialiteit, methode, beeld en betekenis gaat contrasteren. De uitbundige kleuren en beelden in zijn recente werken baden in de duisternis. Het lijkt alsof het beeld naar binnen keert, een ander aankondigt of zich opmaakt voor een metamorfose.

Uit het spanningsveld tussen de grafische perfectie en de menselijke imperfectie, tussen het lichaam en haar cultus, ambacht en industrie, het oude en nieuwe komen steeds weer nieuwe beelden tevoorschijn. De toeschouwer moet telkens opnieuw kijken. Jonas’ op de spits gedreven estheticisme mondt uit in een viering van het artificiële, de lonkende leegte van schoonheid, van de schilderkunst die zichzelf een spiegel voorhoudt.